Litewski bursztyn

Podobnie jak w wielu innych krajach leżących nad Bałtykiem, bursztyn był w średniowieczu jednym z najważniejszych towarów handlowych na Litwie. Jeden z trzech szlaków bursztynowych prowadził z Połągi do Akwilei we Włoszech. Bursztyn bałtycki ma wiele nazw. W mitologii często określa się go mianem łez morza, a w handlu — złotem morza. Bursztyn do dziś ma dla Litwy nieocenione znaczenie.

Czy to za sprawą dawnych wierzeń ludowych, jako turystyczna atrakcja podczas podróży po Litwie, przerabiany na biżuterię czy wykorzystywany jako środek leczniczy — bursztyn jest i pozostaje swoistym znakiem rozpoznawczym tego kraju. Dziedzictwo bursztynu wciąż otacza też tajemnica losów Bursztynowej Komnaty w Kłajpedzie. To właśnie te legendy, opowiadane już z bujną wyobraźnią na całym świecie, dodatkowo zwiększają zainteresowanie litewskim bursztynem. Większość turystów odwiedzających Litwę wie, że bursztyn jest związany z obiema epokami lodowcowymi. Niewielu jednak zdaje sobie sprawę, że bursztyny z pierwszej i drugiej epoki lodowcowej znacznie się od siebie różnią. Bursztyn z Litwy porównuje się z bursztynami z regionu śródziemnomorskiego i pasm górskich Europy Środkowej. O tym, czym dokładnie wyróżnia się litewski bursztyn i jakie przypisuje mu się właściwości lecznicze, można dowiedzieć się między innymi w Muzeum Bursztynu w Połądze. Nieco mniejsze muzeum bursztynu znajduje się w Neryndze i skupia się przede wszystkim na pasji kolekcjonowania. Muzeum Bursztynu w Połądze przybliża historię bursztynu i handlu nim aż po współczesność, pokazuje, z czego może składać się bursztyn i od kiedy można go nazywać minerałem.


Ci, którym wciąż mało litewskiego bursztynu, znajdą w literaturze niemieckojęzycznej wiele wartościowych książek i broszur. Chętni mogą też prześledzić na Litwie przebieg szlaku bursztynowego aż nad Morze Śródziemne.